Bonbon
Een collega duwde me vanmiddag een doosje bonbons onder mijn neus. “Wil je er één?”. Ik bedankte, en zei vertelde dat ik niet zo van verrassingen hou. Daar moest ze om lachen, maar ik meende het serieus. Bonbons hebben een onbekende inhoud, en negen van de tien keer word ik onaangenaam verrast door de inhoud. Kersen, een muffe roomvulling, hele pure praliné, van mij hoeft het niet.
Bon, Log Nes blieft dus geen bonbons.
