Pfeiffertje
Vermoeidheid en keelpijn bleek een klein Pfeiffertje te zijn geweest. Niet ernstig, want ik kan nog wel werken. Wat eigenlijk ook een beetje jammer is, ik had al bijna Sims 2 en een flinke stapel boeken gekocht. Maar ’s avonds is het wel een beetje op. Gisteren eten met wat vriendinnetjes was toch helemaal niet zo inspannend, maar ik moest wel een beetje m’n best doen om wakker te blijven. Beetje rustig aan doen dus. Even geen wilde avonden doorhalen. Dat doe ik nogal vaak namelijk (ahum, yeah right).
Vanavond zijn mijn broer en mijn oude buurjongen langs geweest om de vaatwasser te installeren. De eerste vaat is al aan het draaien! Met de beentjes omhoog ernaar kijken dus! Nog meer rust.
Verder negeer ik alle stress-factoren. Er vindt weer een leegloop plaats op mijn werk, allerlei leuke mensen vertrekken (lees: slecht management). Dat zuigt, maar ik geef ze groot gelijk. Teveel werk, ondoordachte acties die als een verrassing uit de lucht vallen. Daar zou een mens zich over op kunnen winden, maar nee, ik blijf er erg Zen onder. Good air in… bad air out… Gewoon lekker op tijd naar huis, morgen weer een dag.
Maar Maikel: waar zijn m’n spullen nou! Je maakt gewoon twee pallets met goederen kwijt die ik zo mooi heb laten bedrukken. En het ergste is: het kan me niet schelen! haha. Zo, dat motiveert lekker om ze weer te vinden.
Men neme wederom de Lotus-houding aan en zegge: hummmmm
